Over mens, tijd en verbinding
Visuele kunstenaar uit Griekenland over eenzaamheid, verbinding en het ontdekken van haar plek in Noord- en Midden-Limburg.
Wie ben jij als maker, en wat probeer je met je werk te laten voelen of zien?
Mijn naam is Louisa Vergozisi. Ik ben beeldend kunstenaar, fotograaf, filmmaker en curator. In mijn werk staat de mens centraal, hoe hij zich verhoudt tot zijn omgeving, tot de tijd en tot de eenzaamheid. Eenzaamheid zie ik niet per se als iets negatiefs. De mens is nu eenmaal alleen, en in zijn leven probeert hij te verbinden: contact te maken met andere mensen, met zijn verleden, zijn afkomst en zijn vergankelijkheid.
Wat betekent het voor jou om maker te zijn in Noord- en Midden-Limburg?/ Wat maakt het tof, of juist uitdagend, om dat wat je doet in deze regio te doen?
Maker zijn in Noord- en Midden-Limburg is iets wat ik nog aan het ontdekken ben. Zelf ben ik hier niet geboren of opgegroeid; het is een plek die ik vooral heb leren kennen door mijn werk.
Na drie jaar hier gewoond te hebben, kan ik wel zeggen dat het steeds meer als een veilige thuisbasis begint te voelen, een plek waar veel mogelijk is. Natuurlijk ontstaan er soms ook situaties die uitdagend zijn, maar dat is overal zo. En eerlijk gezegd vind ik dat ook gezond: het houdt je in beweging.
Wat heb jij zelf geleerd of ontdekt in deze regio dat andere makers ook zouden moeten weten?
Ten eerste: waar je ook bent, het is belangrijk dat je jezelf omringt met mensen die in je geloven, je steunen en met wie je je ideeën kunt delen. Dat heb ik in deze regio gelukkig kunnen vinden, en daar ben ik heel blij mee. Bezig zijn met iets creatiefs kan kwetsbaar zijn, en dan is het fijn om je niet alleen te voelen. Daarnaast heb ik ontdekt dat er hier eigenlijk ontzettend veel te doen is. Het is wel belangrijk dat je zelf naar buiten stapt en ontdekt wat deze plek je te bieden heeft. In de korte tijd dat ik hier ben, heb ik gezien dat Noord- en Midden-Limburg veel originele mensen kent die met passie vechten voor cultuur en voor de toekomstige generaties.
Wat heb jij nodig om hier actief te kunnen blijven als maker? Zijn er vormen van steun, samenwerking of kansen die daarbij zouden helpen?
Samenwerking is voor mij heel belangrijk. Door met anderen te werken ontstaan nieuwe ideeën en groeit het culturele veld om je heen. Daarnaast zijn eerlijke kansen en laagdrempelige organisaties nodig, plekken waar je als maker echt de ruimte krijgt om te experimenteren en te ontwikkelen.
Ook is het belangrijk om beter verbonden te zijn met de rest van Nederland, zodat we ons hier niet geïsoleerd voelen. Dat kan bijvoorbeeld via ontmoetingen en uitwisselingen met makers en organisaties uit andere regio’s.
Als je vooruitkijkt: wat hoop je dat er de komende jaren verandert of groeit in deze regio? Wat zou je hier graag meer zien?
Ik zou graag zien dat mensen hier meer openstaan voor nieuwe dingen. Kleine plekken houden vaak niet zo van verandering, maar het zijn ook juist de plekken die kunnen groeien. Ik hoop dat gemeenten en andere instanties beter bereikbaar worden en meer gaan geloven in de waarde van échte cultuur, niet als toeristische attractie, maar als iets wat mensen actief maakt, verbindt, verrast en leert kritisch te kijken. Dat soort cultuur opent harten en voorkomt polarisatie.
En eerlijk gezegd vind ik deze regio daar ook te klein voor: er is geen ruimte voor toxische verdeeldheid.
- Foto's en tekst door Louisa Vergozisi
Volgend verhaal
